Nazotrakeal Entübasyon
Ağız içi cerrahi girişimlerde, larin-goskopi ve entübasyonun zor olduğu hastalarda uyanık entübasyon sırasında ve oral entübasyona göre daha kolay to-lere edildiği için yoğun bakım hastalarında tercih edilebilir.
Hastanın daha rahat nefes alıp verdiği burun deliğinden, hasta uyanıksa to-pikal anestezi ve nazal hemorajiyi önlemek için topikal vazokonstriktör uygulamasından sonra, geçebilecek en büyük tüp seçilir, suda eriyebilen bir kay-ganlaştırıcı jel ile tüpün distal ucu sıvanarak yerleştirilir ve tüp farinkse kadar itilir.
Laringoskopi yapılabiliyorsa tüp ucu orofarinkste görüldükten sonra Magill forsepsi ile tutularak (kaf zedelenmeden) vokal kordların arasına doğru yönlendirilir ve tüp itilir. Laringoskopi yapılamayan uyanık entübasyon gereken hastalarda solunum sesleri dinlenerek, hasta inspirium yaptığı sırada tüp larinkse doğru itilir, trakeaya girilir. Bu sırada solunum seslerinin azalması tüpün özofagusta olduğunu düşündürmeli, tüp geri çekilerek tekrar denenmelidir. Özellikle maksillayı içine alan maksillofasiyal travmalarda yerleştirmek zor, kafa tabanı kırıklarında ise kranium içine yerleşebileceği için tehlikelidir.
Endotrakeal Entübasyon
Açık ve güvenilir bir havayolu sağlamak, sürdürmek veya solunumu kontrol etmek amacı ile laringoskopi yardımıyla trakea içine bir tüp yerleştirilmesidir. Ancak sadece eğitilmiş personel olduğu zaman yapılabilir ve belli düzeyde beceri gerektirir.
Endotrakeal entübasyon tamamen masum bir uygulama olmadığı için hastanın preoperatif dönemde iyi hazırlanması, kullanılacak uygun araç ve gereçlerin saptanmasına ve önceden kontrol edilerek hazırlanmasına olanak sağlar. Preoperatif vizitte bir problem saptanırsa, bu problemin iki ana yönü de belirlenmelidir;
Eğer gerekirse, üst havayolu açıklığı eksternal manevralar ya da havayolları ile sağlanabilir mi?
Eğer havayolu açıklığı sağlanamazsa, laringeal orifısi görmek ve endotrakeal tüpü yerleştirmek mümkün olabilir mi?
Preoperatif Havayolu Değerlendirmesi
Anamnez: Eğer varsa daha önceden geçirilmiş zor entübasyona ilişkin bulguları ortaya çıkaracak sorular sorulmalı, problemler ve çözümleri araştırılmalıdır. Maksillofasiyal travma, yüz, boyun, larinks, farinks cerrahisi, baş ve boyun bölgesine uygulanmış radyoterapi öğrenilmelidir.
Özel Semptomlar: Ses kısıklığı, stridor, vvheezing, disfaji, dispne, horlama, uyku apnesi sorulmalıdır.
Fizik Muayene: Burun deliklerinin açıklığı, normal görünüşlü bir yüz ince, uzun, yumuşak, esnek bir boyun olması, boyun hareketlerinin tam olması, yutkunmayla ya da elle larinksin her yöne doğru 1.5 cm hareket ettirilebilmesi maske ventilasyonu ya da entübasyon zorluğu düşüncesinden uzaklaştırır.
Mandibular alan: Dil ve larinksikapsayan bu alan mandibula arkusları ile sınırlıdır. Büyüklüğü ve kompliansı içindeki çeşitli yapıların büyüklüğüne, birbirleri ile olan pozisyonlarına bağlıdır. Eğer alan küçükse yapılar sıkışmıştır ve hareket ettirmek zordur, dil kökü kolayca hareket ettirilemez ve glottisi görmek zor olur. Mandibular alan tiro-mental mesafe, hiyomental mesafe ve mandibular uzunluk ölçülerek tahmin edilebilir.
Eklem hareketliliği: Temporoman-dibular eklem ve atlantooksipital eklem hareketlerinin değerlendirilmesi önemlidir.
Zor entübasyonla birlikte olan klasik
Entübasyon İçin Gerekli Araçlar
Laringoskop ve genellikle iki farklı boy eğri ve düz bleyd bulunmalıdır. Ampul ve pil düzenli aralıklarla ve kullanmadan hemen önce kontrol edilmeli ve bozukluklar hemen giderilmelidir.
Hasta için uygun boyda standart konnektörü olan bir kaflı endotrakeal tüp seçilmeli, entübasyon masasında seçilen tüpten bir boy küçük ve büyük tüp bulunmalıdır. Tablo 4'de yaşlara göre tüp seçimi, diş-karina ve diş-vokal kord uzaklığı belirtilmiştir. Kafi şişirmek için 10 ml'lik enjektör hazır olmalı ve kaf önceden kontrol edilmelidir. Erişkin erkek için iç çapı 8.0 mm, kadın için 7.0-7.5 mm olan tüpler uygundur.
Hazır olması gereken diğer malzemeler ise, oral ve nazal havayolu, entübasyona yardım amacıyla kullanılabilecek yarı sert stileler, tüpü tespitlemek için flaster ya da bandajlar, aspirasyon malzemeleri, tüpün yerini doğrulamak için steteskop ve daha güvenilir olarak ekspire edilen karbondioksidi saptayacak aletler (kapnolog), nazal entübasyon için gerekli olan suda eriyebilen kayganlaştırıcı jel ve Magill forsepsidir.
Laringoskop Nedir, laringoskop Seti
Doğrudan larinksin görülmesi ve endotrakeal tüpün trakeaya yerleştirilebilmesi için gerekli olan araçlardır. Sap (handle) ve bleyd (blade) adı verilen iki parçadan oluşur. Basit larin-goskoplarda sap içine yerleştirilen piller, sap ve bleyd doğru takıldığı zaman bleyd üzerindeki ampulün yanmasını sağlar. Kabaca bleydin şekline (Macin-tosh-eğri ve Miller-düz) ve ışık kaynağına (pilli, fiberoptik) göre sınıflandırılırlar. Erişkin ve çocuklar için çeşitli boylarda bleydler vardır. Güç entübas-yonda kullanılmak üzere yapılmış ucu çeşitli şekillerde açılandırılabilen bleydler de vardır.
Fleksibl Fiberoptik Bronkoskop ve Fiberoptik Laringoskop
Solunum yollan patolojilerinin değerlendirilmesi için kullanılmakta olan fleksibl fiberoptik bronkoskoplar endotrakeal entübasyonda yararlı olabileceği gösterildikten sonra zor entübasyon olgularında kullanılmak üzere anestezi pratiğine girmiştir. Alet ışık kaynağı, ışık ileten fiberoptik kablo, görme ape-reyi ve trakeaya gi-ren bronkoskoptan oluşur.
