Astim Tanisi ve Klinik Tani

Astım Tanısı ve Klinik Tanı

Astım tanısında anamnez çok önemlidir. Tanısal testlerin pozitif olması tanıyı destekler ancak negatif olması tanıyı dışlamaz. Tanı, nöbetler halinde gelen nefes darlığı, hışıltı, öksürük ve göğüste baskı hissi gibi semptomların varlığı ile konur. Semptomların gün içinde veya mevsimsel değişiklik göstermesi, sis, duman, çeşitli kokular veya egzersiz gibi nedenlerle tetiklenmesi, geceleri artış göstermesi ve uygun astım tedavisine yanıt vermesi astım tanısını destekler. Ailede astım öyküsü ve atopik hastalıkların varlığı da, anamnezde sorgulanması gereken özelliklerdir.
Asemptomatik hastalarda solunum sistemi muayenesi normal bulunabilir. En sık rastlanan muayene bulgusu hava yolu obstrüksiyonunu gösteren hışıltı ve ronküslerdir. Fizik muayene sırasında her derin inspirasyon sonrasında öksürük gelişmesi hava yolu duyarlılığının indirekt göstergesidir ve astımı düşündürür.
Ciddi astım atakları sırasında ileri derecede azalmış hava akımı nedeniyle ronküs ve hışıltı duyulmayabilir (sessiz akciğer). Bu durumdaki hastalarda siyanoz, uykuya meyil, konuşma güçlüğü, yardımcı solunum kaslarının kullanımı ve interkostal çekilmeler, taşikardi gibi fizik muayene bulguları gözlenebilir.

Astimda Hava Yolu Enflamasyonu

Astımda Hava Yolu Enflamasyonu

Astımdaki hava yolu enflamasyonu, semptomlar ataklarla seyretmesine rağmen, devamlılık göstermektedir ve astım şiddeti ile enflamasyonun yoğunluğu arasındaki ilişki açık bir şekilde belirlenememiştir. Enflamasyon hastaların çoğunda üst solunum yolu ve burun da dahil olmak üzere tüm hava yollarında vardır, ancak fizyolojik etkilerinin en belirgin olduğu yer orta büyüklükteki bronşlardır. Hava yollarındaki enflamasyonun allerjik olup olmadığı, hastanın yaşı, aspirinle indüklenip indüklenmediğine bakılmaksızın astımın tüm klinik formlarında benzerdir.
Mast hücreleri, eozinofiller, T lenfositler, dendritik hücreler, makrofaj ve nötrofiller inflamasyonda rol alan inflamatuvar hücreler olup ayrıca epitel, düz kas, endotel hücreleri; fibroblastlar, miyofibroblastlar ve hava yolları sinirleri de inflamasyonda rol alan hava yolu yapısal hücreleridir.
Astımla ilişkili çok sayıda mediatörün olduğu ve bunların hava yollarındaki karmaşık inflamasyonu yönettikleri artık bilinmektedir. Astım patogenezinde rol alan anahtar mediatörler kemokinler, sisteinil lökotrienler; ILip, TNF-a, GM-CSF, IL4, IL5 ve IL13’ü içeren sitokinler; histamin, nitrik oksit ve prostaglandin D2’dir.
Astım hastalarının hava yollarında inflamatuvar cevaba ek olarak, hava yolu yeniden yapılanması (remodelling) olarak adlandırılan karakteristik yapısal değişiklikler de olmaktadır (30). Bu değişikliklerin bir kısmı astımın ağırlığı ile ilişkilidir ve hava yollarında relatif olarak irreverzibl darlıkla sonuçlanabilir. Bazal memban altında kollajen lifleri ve proteoglikanların birikimine bağlı olarak astımlılarda subepitelyal fibrozis oluşur. Aynı zamanda hava yolu düz kasında artış, kan damarlarında proliferasyon ve mukus sekresyonunda artış olur.

Nitrit Oksit (NO) Gazi Nedir

Nitrit Oksit (NO) Gazı Nedir

Nitrojen oksit, nitrojen ve oksijenden oluşan bir gaz karışımıdır. Oda sıcaklığında rengi, renksiz ile kahverengi arasında değişmektedir. Nitrit oksit, oda sıcaklığında keskin tatlı kokuya sahiptir.
Solukla dışarı verilen havada nitrit oksit (ExNO) seviyelerinin bronşiyal astım hastalıklarında arttığı ilk defa 12 yıl önce bildirilmiştir. Bu keşfi, 1980’lerin son yarısı boyunca NO biyolojisi üzerine yapılan yoğun araştırmalar takip etmektedir. NO’un respiratuvar patofizyolojideki birtakım rolleri kapsamlı olarak değerlendirilmiştir. NO, adrenerjik ve kolinerjik olmayan, nörotransmisyon, vasküler ve vasküler olmayan düz kas gevşemesi gibi çeşitli etkileri içeren endojen bir mesajcıdır. NO’in akciğer hastalıklarındaki kesin fonksiyonunu dikkate alan çelişkili bulgular mevcuttur. Patolojik durumlarda NO, immünomodülatör etkileri olan bir pro-enflammatuvar aracıdır. ExNO ölçümleri astımda, KOAH’da, kistik fibrozisde ve akciğer transplantasyonunda yararlı olmuştur. Kronik ve/veya şiddetli astımlı ebeveynlerde ExNO seviyeleri, eozinofilik bir hava yolu enflammasyonunun hali hazırda aktif olup olmadığını belirlemede yardımcı olmaktadır. En azından bu şartlarda, sağlıklı yetişkinler ve okul çağındaki çocuklar için normalin üst limitleri sırasıyla 33 ppb ve 25 ppb’ye ayarlanmalıdır. Hem yüksek (50 ppb) hem de düşük (25 ppb) ExNO seviyeleri, kesin astım öyküsü olan hastaların sonuçlarını öngörmede kullanılabilmektedir.
Solukla dışarı verilen Nitrit Oksit (ExNO), kemilüminesans nitrik oksit gaz analizörü ile invaziv olmayan yöntemlerle ölçülmektedir. Amerikan Torasik Topluluğu, ağızdan tek nefesle dışarı verilen nitrik oksit ölçümlerini önermektedir. Amerikan Torasik Topluluğunun standardize prosedürleri, ExNO ölçümü için kullanılmaktadır.
Cihaz bilinen bir NO kaynağının seyreltileri ile, 0-100 ppb değer aralığı boyunca kalibre edilmektedir ve ExNO’i etkileyebileceğinin bilinmesinden dolayı atmosferik seviyelerin 30 ppb’yi aşmamasına özen gösterilmelidir.