Rezonans Bozukluklari


Rezonans Bozukluklarının Değerlendirilmesi
Rezonans değerlendirmesi, yapılacak girişime göre farklılıklar göstermektedir. Adım adım ilerlenecek olan değerlendirme, uygulanacak prosedüre göre giderek daha karmaşık aletlerin kullanılacağı bir süreç olmalıdır. Klinik içinde sadece velofarengeal kapanmanın gerçekleşip gerçekleşmediği inceleniyorsa basit, kullanımı ve ulaşılması kolay birkaç uygulama ile bu değerlendirme gerçekleştirilebilir. Pek çok kitapta bu teknikler ve nasıl uygulanacakları ayrıntılı olarak anlatılmıştır (Golding Kushner, 2001; Kummer, 2008). Bu uygulamalar şunlardır:

1.   Ayna testi
2.   Air paddle Tekniği (Bzoch, 2004)
3.   See Scape Aleti (PRO-ED)
4.   Burna dokunma
5.   Burun tıkama
6.   Steteskop
7.   Pipet

8.   Oral Nazal Listener Aleti (Kummer, 2007)
Eğer rezonans bozukluğu olan bireye bir girişimde bulunulacaksa (örneğin cerrahi bir müdahale) öncelikle daha ayrıntılı olarak rezonans değerlendirmesinin yapılması gerekmektedir. Bu değerlendirmeler dolaylı ve doğrudan olmak üzere ikiye ayrılmaktadır.

Doğrudan Yöntemler
Velofarengeal     mekanizmanın     doğrudan     görüntülendiği     bu     yöntem, nazofarengoskopi ve çeşitli radyolojik (Videofloroskopi, Magnetik Resonance Imaging     (MRI),     Cephalometric     Images,     Cineradiography)     ölçümleri içermektedir. Radyolojik sistemler küçük yaştaki çocuklara uygulanması oldukça zor, radyasyon içerdiği için tehlikeli ve görsel olarak da sınırlı bilgi veren sistemler olduğundan, alanda kullanımları oldukça sınırlıdır. Nazofarengoskop bu sınırlılıkları içermediği için daha çok tercih edilmektedir. Değerlendirmeler sonucunda hipernazalite veya nazal kaçak saptanmışsa ve cerrahi bir girişimde bulunulacaksa uygulanmalıdır. Velofarengeal açıklığın tam olarak nerede olduğu, açıklığın büyüklüğü ve farklı türdeki velofarengeal kapanma şekilleri yapılacak cerrahi müdahaleyi etkileyecektir. Velofarengeal kapanmayı hem yapısal hem de işlevsel olarak gösteren bu yöntemin diğer bir önemi de konuşma sırasındaki velofarengeal hareketin görülebilmesidir.
Dolaylı Yöntemler
Velofarengeal mekanizmayı görüntülemeyen bu yöntem, akustik ve aerodinamik ölçümler yapan Nazal View, Oronazal sistem ve Nazometreyi kapsamaktadır. Nazalite ve velofarengeal yetersizlik değerlendirmeleri için hem klinik uygulamalarda hem de araştırmalarda sıklıkla kullanılmaktadırlar.
Bu sistemler içinde sıklıkla tercih edilen yöntem olması ve çalışmanın kapsamı içinde kalması sebebiyle nazometre aşağıda ayrıntılı olarak anlatılmıştır.