Raas Aktivasyon Nedir

RAAS Aktivasyon Nedir

İnsulinin sistemik ve intrarenal RAAS üzeride uyarıcı bir etkisi vardır. Ġnsulin hepatik anjiyotensinojen üretimini arttırarak anjiotensin II düzeyini arttırır. Ġnsulin aynı zamanda renal mezengial hücrelerden anjiotensin-2 salınımıda arttırır.

Anjiyotensin II renal fibrozisi arttırıcı etkisinin yanında insülin etkisiyle dokulara glukoz transportu için gerekli olan fosfoinozitol kinaz-3 aktivasyonunu inhibe ederek insülin direncini arttırtır(109). ACE Inhibitörleri ve anjiotensin-2 reseptör blokerleri ile tedavi ile sadece kan basıncını düzenlemez; aynı zamanda insülin duyarlılığını da arttırır

Mikroalbuminüri

Mikroalbüminüri, 24 saatlik idrarda protein atılımını 300 mg/gün üzerinde olmasıdır. Diyabetik nefropatinin ilk bulgusudur; böbrek hastalığının ilerlemesinin bir göstergesi olmasının yanında ve kardiovaskuler morbidite ve mortalite için bağımsız bir risk faktörüdür. MS‟in tüm bileşenleri MA için risk faktörüdür. İnsulin direnci ve hiperinsülinemi MA için en önemli risk faktörüdür. Mikroalbüminürinin patofizyolojisinde glomerüler hiperfiltrasyon, bazal membran anormallikleri, glomerüler hipertrofi, hiperlipidemi ve vazoaktif fibrojenik faktörlerin sentezindeki artış yer alır

Oksidatif Stres Nedir

Oksidatif Stres Nedir

İnsülin direnci ve hiperinsülinemide, evre 3-4 kronik renal yetmezlikli hastalarda ve bazı deneysel hayvan modellerinde renal oksidatif stres varlığı gösterilmiştir (108). Oksidatif stres sonunda böbrek hasarı kaçınılmazdır. Ms deki insülin direncine bağlı yüksek glukoz ve serbest yağ asit artışı renal endotelyal hücrelerdeki mitokondriyal ROS aktivasyonuna neden olarak ROS üretimini arttırır. ROS, 2 yolla doku disfonksiyonuna neden olur:

Redoks duyarlı sinyallerde bozulma ve Oksidatif Stres İndeksi

Biyolojik  yapılar  üzerinde  oksidatif  hasar  (DNA,   proteinler, yağlar, vb.)

NOX/ROS-bağımlı beta hücre hasarı MS‟deki Tip-2 DM geliĢiminde önemlidir (108). Ayrıca oksidatif stres ile NO yapımının azalması ve glikolizasyon ürünlerinin oluĢumunun artması ile doku hasarı daha da artar.

ROS‟un diğer hedefi lipidlerdir; LDL-K yapımını arttırır (108). LDL-K, renal mezengial hücrelerde birikir ve köpük hücre oluĢumuna yol açar. LDL-K ayrıca endotel hasarını ve inflamatuar yanıtı arttırır, vazodilatasyonu bozar ve makrofajları aktive eder ve bu etkilerle renal hasarı arttırır. ROS anjiotensin II sentezini uyarır. Anjiotensin II, TNF-α ve plazminojen aktifleĢtirici inhibitörü-1 (PAI-1) arttırararak glomerular fibrozisi arttırır .

İnflamatuar Yanit

İnflamatuar Yanıt

Metabolik ve inflamatuar süreçler birbiri ile ilişkilidir. İnflamasyon, obezite ile ilişkili insülin direncinin, hiperglisemi ve hiperlipideminin primer nedenidir (106). Obezite düşük dereceli inflamasyon ile karakterize olup obezlerde hCRP, TNF-a ve IL-6 düzeylerinde artış saptanmıştır (106). İnflamasyon yoluyla obez bireylerde yağ dokusundan leptin, adiponektin, vaspin gibi adipokinlerin ve TNF-a ve IL-6 gibi sitokinlerin salınımının arttığı gösterilmiştir. İnflamasyonun ve inflamatuar mediatör salınımının obezitenin gelişimiyle ilk etkilenen hücreler olan adipositlerin genişlemesiyle kendi başlarına başlatıldığı düşünülmektedir. Ancak yeni ortaya çıkan verilere göre, obezitede hücre organellerinden endoplazmik retikulum tarafından inflamatuar yolların aktivasyonunun başlatıldığı gösterilmiş ve endoplazmik retikulum stresinin obezitedeki inflamasyon ve insülin direncindeki asıl başlatıcı faktör olduğu saptanmıştır.

Kronik sistemik inflamasyonun renal patofizyolojik değişiklikler üzerindeki rolü açık değildir. Obezitede yağ dokusundan salınan adiponektin azalır, resistin ve leptin düzeyleri artar(107). Artmış adipokinler doğrudan insülin direncini arttırrak etki gösterir. Leptin renal vasküler remodellinge neden olarak böbrek fonksiyonlarını azaltır. Bunun yanında sempatik sinir aktivitasyonunda artışa neden olarak kan basıncını arttırır (107). TNF-a artışı ise reaktif oksijen türlerini arttırarak (ROS) proksimal renal yaralanmalara neden olabilir (108). MS ile ilişkili insülin direnci ve hiperinsülinemi lokal inflamasyon yoluyla böbreği etkileyerek kronik renal yetmezliğe gidişi arttrır (91). İnsülin mezanjial hücreleri ve proksimal tüp epitel hücrelerini uyararak Tip-IV kollajen üretimini arttrıran TGF-(3 üretimini arttırır. İnsülin düzeyindeki artış IGF-1 yoluyla konnektif doku proteinini (CTGF) artışını sağlayarak renal fibrozisi arttırır. Buna ek olarak, IGF-1 etkisiyle matriks metalloproteinaz-2 aktivitesinin azalması hücre dışı matriks genişlemesine yol açarak renal fibrozisi arttırır.